หลงทางจึงเป็นเรื่อง จะผิดถูกก็ทำไปแล้ว
เรื่องเสียว หลงทางจึงเป็นเรื่อง จะผิดถูกก็ทำไปแล้ว คืนนั้นผมยอมรับว่าหน้ามืดจนสลบหลับ ผมไม่รู้ว่าแม่คิดยังไงจะยินยอมพอใจมีความสุขหรือทุกข์ก็ไม่รู้แต่ผมได้ถึงสองที เช้าขึ้นผมไม่เห็นแม่บนเตียงแล้วผมกลับห้องผม ทุกเช้าปกติเราต่างคนต่างไปแต่อย่างไรก็ได้เจอกันแต่เช้านั้นท่านหลบหน้าผมเราไม่เจอกัน ตกเย็นค่ำท่านกลับมาพร้อมพ่อ แม่ก็หลบหน้าผมๆเข้าใจว่าท่านอาจรู้สึกผิดที่ปล่อยตัวให้ผมคงอาย ผมเองก็รู้สึกกระดากอายที่ทำไปแต่จะผิดถูกก็ทำไปแล้ว สองวันเราหลบหน้ากันแต่แล้วก็ต้องเจอกันพูดคุยกันปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเราเพื่อไม่ให้พ่อสงสัยผิดสังเกตุจนเหมือนว่าเราจะลืมทุกอย่างที่ทำกันในคืนนั้น แน่นอนผมอยากมีครั้งที่สามสี่และต่อๆ ไปแต่ผมไม่กล้าคิด ดูท่าเหมือนแม่จะไม่เล่นด้วย เกือบสามสัปดาห์ผ่านไปทุกอย่างดูปกติ วันนั้นพ่อไปต่างจังหวัดจะไม่กลับ ผมกลับบ้านดึกเห็นรถแม่จอดอยู่เครื่องยังอุ่นแม่คงเพิ่งกลับ ผมเข้าบ้านอาบน้ำเสร็จขึ้นเตียงว่าจะนอนแต่นั่งเล่นก่อนอยู่ๆ แม่ก็เปิดประตูห้องเข้ามา ผมตกใจนิดเห็นแม่ยืนนิ่งท่าทางปะหม่าหน้าเลิ่กลั่กดูแปลกผมสงสัยเลยถาม “แม่มาหาผมมีอะไรเหรอ” ท่านเงอะงะเดินมานั่งก้มหน้าห่อตัวลีบข้างผมที่ริมเตียง ท่านนิ่งเงียบอยู่พักเหมือนไม่แน่ใจอะไรสักอย่างผมเลยถามอีก “แม่มีอะไรก็พูดมา”ท่านอึกอักสบตาผมพูดกุกกักว่า “มือคืน..คืนสามสัปดาห์ก่อน..เออ..โต..ทำ..กับแม่”ผมอึดใจถอดหายใจแล้วว่า “ครับแม่ผมขอโทษผมไม่น่าทำเลย”แม่พยักหน้าก้มบอก “เออ..วันนี้พ่อไม่อยู่แม่เลยอยากมาคุยถาม..เออ..”ผมไม่รู้ท่านจะพูดอะไรดูกุกกักไม่เต็มปากผมเลยบอก “ครับผมรับผิดทุกอย่าง”ท่านมองหน้าสบตาผมอีกอึดใจคิดแล้วพูดออกมา “ไม่เป็นไรแม่ไม่ว่าอะไรมันแล้วไปแล้ว”ผมรีบบอก “ผมจะไม่ปริปากพูดเรื่องนี้อีก”…
Continue reading